Zastosowanie kliniczne:

PREMEDYKACJA. W celu osłabienia aktywności nerwu błędnego zaleca się stosowanie atropiny. Niektórzy anestezjolodzy preferują dawki przekraczające 0,6 mg i uznają przewagę atropiny nad skopolaminą w hamowaniu nerwu błędnego. Hamujące działanie halotanu na wydzielanie śliny i śluzu oskrzelowego umożliwia stosowanie mniejszych dawek atropiny niż przy innych anestetykach wziewnych. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia zaburzeń rytmu serca po atropinie198.

Z powodu depresyjnego działania halotanu na oddychanie należy unikać stosowania w premedykacji opioidów i podawać je tylko wówczas, gdy wskazane jest zastosowanie oddechu wspomaganego lub kontrolowanego.

HALOTAN W UKŁADZIE Z DUŻYM DOPŁYWEM GAZÓW. Metoda ta powoduje duże straty halotanu, który 4-est środkiem kosztownym i zanieczyszcza środowisko. Jednak niektórzy anestezjolodzy uważają, iż jest to bezpieczniejszy sposób podawania halotanu niż w układach zamkniętych lub półzamkniętych, ponieważ stężenie wdychanego przez pacjenta gazu jest prawie równe stężeniu podawanemu przez aparat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *