Zastosowanie gorących kompresów

-5. Zastosowanie gorących kompresów na całe przedramię przez pół godziny przed wstrzyknięciem albo zanurzenie całego ramienia w gorącej wodzie aż do wywołania przekrwienia.

-6. Użycie promieniowania cieplnego przed wstrzyknięciem, np. stosując przenośną suszarkę do włosów (Lundy). 7. Dobre, ruchome oświetlenie światło dzienne jest lepsze od sztucznego.

Każda postać anestezji (szczególnie anestezja halotanowa) spowoduje rozszerzenie żył powierzchniowych, czyniąc nakłucie żyły łatwiejszym. Po starannym umyciu skóry środkiem odkażającym igłę należy wbić w ten sposób, żeby weszła pomiędzy skórę i ścianę żyły. Następnie koniec igły, posuwając się do przodu, powinien przebić ścianę naczynia na innym poziomie niż skórę. Takie postępowanie zapobiega przebiciu żyły, a także utrudnia tworzenie krwiaka po usunięciu igły. Kiedy ostrze osiągnie światło naczynia, należy igłę w miarę możliwości wprowadzić nieco dalej, co zapobiegnie jej przypadkowemu wysunięciu.

Parę kropel prokainy podanych śródskórnie przeznaczoną do tego celu igłą, przed nakłuciem igłą większą, zmniejszy związany z tym ból. Innym sposobem jest uciśnięcie skóry do zblednięcia czubkiem igły na ok. 10 sekund przed przebiciem. Zatkaną igłę można zazwyczaj oczyścić wstrzykując małą objętość fizjologicznego roztworu soli z 1- lub 2-miUlitrowej, lecz nie większej, strzykawki.

Jeżeli igła jest w żyle, po próbie aspiracji można rozpocząć wstrzyknięcie. Po wyjęciu igły należy powstrzymać wyciek krwi mocnym, parominutowym uciskiem i, jeżeli potrzeba, przez uniesienie kończyny. Na temat badań nad budzeniem po podaniu środków dożylnych patrz Korttila K. i inni, Aneslhesiology, 1975, 43, 291. Epstein B. S., Ibid.,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *