Wole noworodkowe

Za wole uważa się tarczycę noworodka o masie przekraczającej 3 g (10). Może ono współistnieć z nadczynnością lub niedoczynnością tarczycy, jak też z euty- reozą (wole obojętne). Badania stanu czynnościowego^tarczycy u noworodka przeprowadza się metodami podanymi na str. 357. Przyczyny powstania wola u noworodka to: zaburzenia czynności tarczycy u matki i leki zażywane przez nią w czasie ciąży (jod, tiouracyl), niedobór jodu w pożywieniu matki oraz genetycznie uwarun-kowane zaburzenia syntezy hormonów tarczycy. Są również przypadki wola o nieustalonej etiologii (19).

Jod przechodzi przez łożysko i może dawać rozwój wola z niedoczynnością u płodu. Dzieci te wymagają leczenia hormonami tarczycy (2). Wole endemiczne występuje obecnie bardzo rzadko (p. str. 358). Wole nadczynne może rozwijać się u noworodków matek z przebytą lub leczoną w czasie ciąży chorobą Gravesa-Ba- sedowa. Przyczyny i objawy tego wola opisano na str. 359.

W wolu obojętnym zwykle cała tarczyca jest równomiernie powiększona. W większości przypadków wole jest niezbyt duże i ustępuje w ciągu kilkunastu dni po leczeniu zachowawczym. Czasem jednak jego znaczne rozmiary mogą być przyczyną ucisku na tchawicę i powodować zaburzenia oddechowe wymagające natychmiastowej pomocy. Odgięciowe ułożenie głowy dziecka może zmniejszyć ucisk na tchawicę. Utrzymywanie się zaburzeń oddechowych, mimo leczenia zachowawczego, rzadko bywa wskazaniem do tracheostomii lub przecięcia cieśni tarczycy u tych dzieci. Opisywano przypadki, w których dopiero częściowa resekcja tarczycy dawała poprawę, gdyż wole rozrastało się otaczając tchawicę nie tylko od przodu, ale również z boków i od tyłu (2, 3).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *