W anestezji stomatologicznej

Szczególne wskazania obejmują: 1, Działanie przeciwbólowe (p. wyżej). 2. W anestezji do usunięcia guza chromochłonnego nadnerczy, gdzie uważa się, że jest lepszy od halotanu237.

W anestezji stomatologicznej jako uzupełnienie podtlenku azotu z tlenem238. Metabolizm239. Większość podanego środka wydalana jest w postaci nie zmienionej przez płuca, znaczna jego część ulega metabolizmowi. Poznanymi produktami rozpadu są: dwutlenek węgla, jony fluoru, kwas dwuchlorooctowy i kwas metoksyfluorooctowy. Wydalane z moczem przez okres do 12 dni, mogą mieć istotne znaczenie w etiologii toksycznego uszkodzenia nerek.

Toksyczność. Opisano przypadki niewydolności nerek z wielomoczem po anestezji metoksyfluranem240. Sekcyjnie stwierdzono w kanalikach nerkowych znaczne ilości kryształów szczawianowych241. Znaczna część pacjentów po anestezji metoksyfluranem wykazuje w okresie pooperacyjnym zwiększone wydzielanie moczu. Doprowadza to niekiedy do odwodnienia, na co wskazuje wzrost osmolarności surowicy oraz wzrost poziomu chlorku sodu i mocznika we krwi. Wstrzymanie podaży płynów i podawanie wazopresyny nie zwiększa zagęszczania moczu.

Istnieją doniesienia o związku między nefrotoksycznością metoksyfluranu i tetracy- klin242. Nefrotoksyczne działanie wywiera powstający w procesie metabolizmu nieorganiczny fluor243. Inaktywacja enzymów wątroby (np. przez barbiturany) może przyspieszać powstawanie fluoru nieorganicznego244. Zostało udowodnione, że metoksyfluran działa hamująco na układ adenozynotrójfosfatazy w nerkach245.

Istnieją przypuszczenia, że fluor uszkadza kanaliki dystalne nerek240. Częstość występowania toksycznego uszkodzenia nerek jest niska. Ostatnio opisano serię 17 000 anestezji metoksyfluranem wykazując, iż częstość występowania zmian nerkowych nie przekracza 0,03%>247. W USA ukazał się raport Komitetu Anestezjologii Narodowej Akademii Nauk przy Narodowym Towarzystwie Badań Naukowych stwierdzający, iż mimo wyraźnego związku zaburzeń funkcji nerek z zastosowaniem metoksyfluranu środek ten powinien być nadal dostępny w praktyce klinicznej i poddany dalszym badaniom248. Obecnie zaleca się stosowanie dawek nie przekraczających 2 MAC.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *