U niemowląt z niedoczynnością

U niemowląt z niedoczynnością występuje charakterystyczny obrzęk śluzowaty twarzy oraz powiększenie języka (macroglossia), który wystaje z półotwartych ust. Nalanej, ubogiej w mimikę twarzy, może towarzyszyć znaczny obrzęk powiek zwężający szpary oczne. Typowym objawem jest gromadzenie się tkanki tłuszczowej i płynu obrzękowego w okolicy dołów nadobojczylcowych, dające poduszko- wate zgrubienia. Dzieci te niechętnie jedzą, mają trudności ze ssaniem. Zwraca uwagę ich zmniejszona ruchliwość, senność, ochrypły głos oraz niemożność krzyku. Mają skłonność do hipotermii i są wrażliwe na zimno. Stwierdza się u nich opóźnione wyrzynanie zębów. W hipotyreozie występują również zmiany w skórze i jej przydatkach. Skóra jest chłodna, zgrubiała, nadmiernie zrogowaciała w okolicach drażnionych. Rozwój meszku włosowego (lanugo) oraz brwi u niemowląt jest charakterystyczny. Dzieci te mają wzdęcia brzucha i długotrwałe zaparcia wskutek obniżenia napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Objawy te mogą przypominać zaparcia obserwowane w chorobie Hirschsprunga. Notowane jest w 67% współistnienie przepukliny pępkowej (2).

Ponieważ na brak hormonów tarczycy najbardziej wrażliwy jest ośrodkowy układ nerwowy, u dzieci tych obserwuje się uszkodzenie czynności móżdżku (drżenie rąk, oczopląs, brak koordynacji ruchów), co również ma wpływ na zaburzenia statyczno-ruchowe. Następstwem uszkodzenia mózgu jest niedorozwój umysłowy

o różnym stopniu nasilenia. Sprawność intelektualna tych dzieci jest osłabiona (niski iloraz inteligencji), odznaczają się one tępotą umysłową (objawy „kretynizmu”). U dzieci starszych główne objawy to zaburzenia w rozwoju kośćca. Dzieci te są karłowate, a niedobory wzrostu narastają z wiekiem. Obserwuje się u nich opóźnione kostnienie nasad i części przynasadowych kości, niedorozwój kości czaszki, otwarte ciemiączlto i szwy czaszkowe oraz uszkodzenie zawiązków zębowych. Niedorozwój kręgów lędźwiowych powoduje powstanie skrzywienia kręgosłupa w tym odcinku. Wiek kostny tych dzieci jest znacznie opóźniony. Zaczynają późno chodzić, są powolne, mają niezdarne ruchy.

Rozpoznanie ustala się na podstawie zmniejszonego stężenia we krwi T4 i T3 oraz zmniejszonej jodochwytności tarczycy. Stężenie TSH we krwi jest duże. Występuje u tych dzieci niedokrwistość oraz zmiany w zapisie EEG. Badanie rentgenowskie kości wykrywa opóźnienie wieku kostnego i zmiany typowe dla hipo- tyreozy. U noworodka badanie scyntygraficzne tarczycy z użyciem technetu wraz z objawami klinicznymi i wynikami badań laboratoryjnych pozwala na ustalenie rozpoznania niedoczynności i wczesne rozpoczęcie leczenia (24). Leczenie polega na długotrwałym podawaniu preparatów tarczycy (Thyreoideum, Polfa).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *