TARCZYCA

Budowa. Tarczyca leży przed tchawicą w przestrzeni ograniczonej przez chrząstkę tarczowatą i stawy mostkowo-obojczykowe. Składa się z dwóch symetrycznych piatów bocznych, połączonych w linii pośrodkowej ciała pasmem tkanki gruczołowej, zwanym cieśnią tarczycy. W olc. 35% obecny jest piat piramidowy, biegnący dogłowowo od cieśni wzdłuż przedniej powierzchni chrząstki tarczowatej. Stożkowate płaty boczne zajmują przestrzeń między tchawicą a przełykiem od strony przyśrodkowej, a między naczyniami szyjnymi a mięśniem mostkowo-obojczykowo- -sutkowym – z boku. Grzbietowa ściana tarczycy przylega do przedniej i bocznych powierzchni tchawicy. Tarczyca jest otoczona torebką łącznotkankową. Na grzbietowej powierzchni obu piatów leżą dwie pary przytarczyc.

Układ naczyniowy tarczycy jest wyjątkowo obfity. Występują dwie pary tętnic tarczowych: górne, odchodzące od tętnic szyjnych zewnętrznych i dochodzące do górnych biegunów obu płatów, oraz dolne od tętnic podobojczykowych, dochodzące do dolnych biegunów płatów. Tętnice te łączą się tworząc krążenie oboczne, działające nawet po podwiązaniu głównych pni. Splot żylny przechodzi w żyły tarczowe górne, środkowe i dolne, które łączą się ze sobą i uchodzą do żył szyjnych wewnętrznych.

Tarczyca jest unerwiona przez włókna współczulne ze zwojów szyjnych oraz przywspótczulne z nerwu błędnego, dochodzące do tarczycy przez gałązki nerwów krtaniowych. Nerwy krtaniowe dolne, będące głównym unerwieniem mięśni krtani, biegną między tarczycą a tchawicą, krzyżując się z tętnicami tarczowymi dolnymi. Liczne naczynia chłonne tarczycy drenują do węzłów chłonnych przedtchawiczych w linii pośrodkowej poniżej i powyżej cieśni (węzły delficlcie), do węzłów tchawiczo- -przełykowych za tarczycą oraz wzdłuż żył tarczowych, do węzłów bocznych szyi wzdłuż żył szyjnych wewnętrznych, do węzłów nadobojczylcowych, podżuchwo- wych oraz do węzłów śródpiersia (15).

Masa tarczycy noworodka wynosi 1,5 g, dziecka 3-4-letniego ok. 4 g, a 10-14-let- niego ok. 10 g (10). Płat tarczycy jest zbudowany z otoczonych tkanką łączną placików, z których każdy zawiera 20-40 pęcherzyków gruczołowych. Wypełnione koloidem światło pęcherzyka jest ograniczone warstwą cylindrycznych komórek wydzielających, które bezpośrednio stykają się z koloidem. Wokół pęcherzyków są ułożone komórki C.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *