Środki anestetyczne a intubacja tchawicy

-1. SUKCYNYLOCHOLINA. Ten krótko działający środek zwiotczający, w zestawieniu z dożylnie podanym barbituranem, jest najczęściej stosowanym środkiem czyniącym intubację szybką, łatwą i nieurazową. Przy użyciu chlorku sukcynylocholiny właściwa dawka wynosi 25-100 mg, w postaci bromku – 30-120 mg. Środek ten podawany jest pacjentowi uśpionemu, zaczyna działać w ciągu niecałej minuty, a działanie, w tym okres bezdechu, rzadko trwa dłużej niż parę minut. Przy intubacji na ślepo przez nos zestaw tiopentonu i sukcynylocholiny daje duże możliwości działania. Zalecane dawki to 250 mg barbituranu i 25-40 mg chlorku sukcynylocholiny. Środek ten znosi napięcie mięśni krtani i szyi.

Można go podawać domięśniowo, jeżeli trudno o dostęp do żyły, np. u niemowląt. 2. TIOPENTON – NIEDEPOLARYZUJĄCY ŚRODEK ZWIOTCZAJĄCY: jest to doskonała metoda przy intubacji w laryngoskopii. Można podać dawkę próbną 6 mg chlorku tubokuraryny lub 20 mg gallaminy i jeżeli nie wystąpi bezdech i wyraźne opadanie powiek, można podać dalsze 9-19 mg kurary lub 40-140 mg gallaminy. Można też stosować pankuronium lub alkuronium. Następnie przez tę samą igłę podawany jest 2,5% roztwór tiopentonu w dawce od 100 do 500 mg. Tlen przez maskę powinien być podawany przez 2-3 minuty, w razie potrzeby z użyciem dodatniego ciśnienia. U dobrze natlenionego pacjenta laryngoskopia powinna być łatj«va. Czasem potrzebne są dodatkowe dawki leków. Nie jest to metoda zalecana dla początkujących, którzy mogą stanąć przed trudnościami w uwidocznieniu strun głosowych u pacjenta w bezdechu.

-3. HALOTAN. Ten środek, dość szybko zwiotczający mięśnie gardła i krtani, u pewnych pacjentów odpowiednio głęboko uśpionych, można stosować bez środków zwiotczających do intubacji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *