Przygotowanie do operacji

Przygotowanie do operacji. Miastenilc może stwarzać znaczne trudności terapeutyczne ze względu na upośledzoną funkcję układu oddechowego, zły stan odżywienia, wrażliwość na zakażenie, labilność emocjonalną i nieprzewidziane reakcje na stosowane leki. Powikłania występują nagle i czasem są nieodwracalne, a losy chorego zależą od ścisłej współpracy i niezwykłej czujności personelu pielęgniarskiego i lekarskiego. Dokładne badanie fizykalne i ocena laboratoryjna mają pierwszorzędne znaczenie. U miasteników z objawami opuszkowymi często stwierdza się zaburzenia wodno-elektrolitowe. Badania rentgenowskie i elektromiograficzne, immunologiczne i pulmonologiczne pozwalają na dokładną ocenę stanu i wydolności chorego (4-, 11). Usprawnienie funkcji oddechowej jest głównym zadaniem rehabilitanta. Przez co najmniej 5 dni przed operacją stosuje się czynne ćwiczenia oddechowe ¦przez kilka minut i tylko w okresie szczytowego działania leków antycholinergicznych. Drenaż ułożeniowy pozwala na bierną ewakuację wydzieliny zalegającej w oskrzelach. W dniu operacji chory nie dostaje żadnych leków. W razie niewydolności oddechowej może otrzymać 0,5-1,0 mg prostygminy pozajelitowo. Zwykle stosowany ¦przed operacją wlew doodbytniczy zastąpić należy czopkiem ze względu na wrażliwość emocjonalną miastenika. Specjalna uwaga musi być poświęcona przygotowaniu ¦psychicznemu. Miastenilc, emocjonalnie labilny, przerażony objawami choroby, wymaga stałej opieki psychologa przed operacją i po operacji. Powinien być powiadomiony o terminie operacji i znać wymagania stawiane mu po zabiegu. Musi mieć absolutną pewność opieki i zaufania do znanego mu personelu. Miaśtenicy bardzo trudno akceptują zmianę otoczenia. Operację należy wykonać jak najwcześniej rano.

Ważnym etapem jest usunięcie okołograsiczej tkanki tłuszczowej, ponieważ w 77% przypadków (Masaoka, 1975) znajdują się tam odszczepione drobne wysepki tkanki grasiczej, mogące być źródłem antygenu. Przypadkowe otwarcie jednej lub obu opłucnych wymaga drenażu przez 2-3 dni i nie ma konsekwencji dla przebiegu pooperacyjnego. Drenaż loży po grasicy należy utrzymać przez 2-3 dni. Niedelikatne preparowanie gruczołu wiąże się z uwalnianiem antygenu, co może mieć niekorzystny wpływ na wydolność oddechową po operacji.

Istnieją zwolennicy (16, 21) usuwania grasicy z poprzecznego cięcia na szyi, typowego dla operacji na tarczycy. Przebieg pooperacyjny jest znacznie lżejszy, a liczba powikłań oddechowych mniejsza. Szacunkowo można usunąć tą drogą jedynie ok. 70% gruczołu, dlatego trwałą remisję osiąga się zaledwie u 50-60% chorych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *