PRZEŁOM HIPERKALCEMICZNY

Hiperkalcemia i pierwotna nadczynność przytarczyc mają na ogół dość łagodny, a czasem przez wiele lat bezobjawowy przebieg. W niektórych przypadkach dochodzi do gwałtownie narastającego przełomu w wyniku ostrego zatrucia hormonem przytarczyc. Zwykle następuje to u chorych z hiperaktywnym hormonalnie dużym gru- czolakiem przytarczycy lub częściej w przypadkach raka tego gruczołu (10, 29). Stężenie wapnia w osoczu wzrasta ponad 3,99 mmol/l (16 mg%). W obrazie klinicznym dominuje wysokie ciśnienie krwi z zaburzeniami świadomości, podwójnym widzeniem, drgawkami i śpiączką. Te objawy ostrej hiperkalcemii zaostrzone przez znaczne odwodnienie wywołane poliurią, wymiotami i niechęcią do przyjmowania płynów, prowadzą do zaburzeń czynności nerek z powodu oligowolemii i zmniejszenia filtracji kłębuszkowej. Hiperkalcemia powoduje bowiem skurcz tętnic nerkowych. Uwalniana renina powoduje dalszy wzrost ciśnienia. Śmiertelność w przełomie hiperkalcemicznym wynosi 100%.

Leczenie polega na szybkim nawodnieniu chorego i wyrównaniu niedoboru sodu i potasu. Szybkie zmniejszenie hiperkalcemii można uzyskać po zastosowaniu leków moczopędnych z grupy furosemidu, kalcytoniny, mitramycyny i fosforanów. Para- tyreoidektomia ze wskazań nagłych ratuje życie w S0% przypadków (25).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *