Preuiedykacja

Preuiedykacja. Przed operacją należy opróżnić żołądek i pęcherz moczowy. W celu osłabienia odruchów z nerwu błędnego zazwyczaj podaje się atropinę lub skopolaminę. Podanie narkotyku nie jest konieczne przy krótkich operacjach, jest natomiast godne polecenia podczas dłuższych operacji, a to z następujących powodów:

-1) uspokaja pacjenta, 2) zmniejsza konieczną dawkę tiopentonu i w ten sposób skraca okres depresji pooperacyjnej, 3) pomaga uzyskać gładki przebieg anestezji oraz zmniejsza występowanie ruchów mięśniowych pod wpływem bodźców zewnętrznych, 4) ułatwia wkłucie do żyły.

Przebieg anestezji. W czasie, anestezji dożylnej należy mieć przygotowane: 1) laryngoskop, 2) rurki intubacyjne, 3) tlen, 4) maskę i worek oddechowy, 5) stół, który można pochylać, 6) ssak, 7) odpowiednie strzykawki i igły, np. typu motylkowego. Nie ma zastosowania klasyfikacja stopnia anestezji wg Guedela. Pacjent albo jest w anestezji zbyt płytkiej (reaguje na bodźce chirurgiczne), albo właściwej, albo zbyt głębokiej (oddycha bardzo powierzchownie, spada ciśnienie tętnicze). Początkowo należy wstrzyknąć 4-8 ml 2,5% roztworu i można to zrobić dość szybko u pacjentów w dobrym stanie ogólnym, wolniej natomiast w pozostałych przypadkach. Stężenie środka we krwi tętniczej docierającej do mózgu jest zależne od szybkości podawania. Jeżeli pacjent odlicza w stałym tempie, uzyskujemy wskazówkę co do jego reakcji na podawany środek. (Metoda liczenia wydaje się staroświecka i nieprzyjemna dla chorego. Lepiej uspokajająco rozmawiać z nim i z reakcji wnioskować o występowaniu snu – przyp. red. poi.). Zaraz po utracie świadomości często występuje głęboki wdech, potem okres bezdechu, podczas którego nie należy kontynuować wstrzykiwania. Wraz z powrotem normalnego oddychania wznawiamy podawanie tiopentonu, w ilości zależnej od potrzeby. Podając małe dawki w krótkich odstępach i obserwując ich działanie, zmniejszamy ryzyko wystąpienia powikłań. Czasem dopiero na podstawie reakcji na bodźce chirurgiczne można upewnić się co do głębokości anestezji. Niewielkie ruchy podczas przecinania skóry nie zawsze są wskazaniem do pogłębienia anestezji, ponieważ często ustają po ustąpieniu tego bolesnego bodźca.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *