Pojedynczy guzek tarczycy

U dzieci występuje rzadziej niż u dorosłych, ale częstość w nim raka jest wyższa. Na podstawie danych z piśmiennictwa jest ona różna i waha się od 14 do 37% (7, 14). Częstość raka w pojedynczym guzku jest wyższa niż w wolu guzkowym. Dlatego też stwierdzenie w tarczycy pojedynczego guzka wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia, gdyż może on być Wolno rosnącym rakiem.

Brak jest wyraźnych cech świadczących o złośliwości. Szybki wzrost oraz twardość guzka mogą budzić podejrzenia o proces złośliwy. W rozpoznaniu różnicowym należy brać pod uwagę gruczolaka, który występuje najczęściej, torbiel, ropień, zapalenie tarczycy oraz raka. Badanie scyntygraficzne nie rozstrzyga o rozpoznaniu nowotworu złośliwego czy łagodnego. Guzek „gorący” prawie nigdy nie jest rakiem, a „zimny” może nim być. Zarówno gruczolak, jak i torbiel dają również obraz guzka „zimnego”. Badanie ultrasonograficzne może rozróżnić jedynie guzek lity od torbielowatego. Najwięcej podejrzeń budzą te, dające obraz guzka „zimnego” w scyntygramie oraz litego w badaniu ultrasonograficznym. Jedynym pewnym sposobem rozpoznania jest badanie morfologiczne guzka drogą biopsji przedopera- cyjnej lub badanie doraźnego wycinka lub całego guzka w czasie operacji. Dlatego też obecność utrzymującego się pojedynczego guzka w tarczycy, zwłaszcza litego i „zimnego”, jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. Niektórzy stosują próbne leczenie zachowawcze preparatami tarczycy w ciągu kilku miesięcy, a w razie nie– zmniejszania się guzka, operują (1).

Rozległość operacji zależy od rozmiarów guzka i wyniku badania morfologicznego. W przypadkach łagodnego gruczolaka, gdy guz jest niewielki, wycina się go klinowo ¦ w obrębie zdrowego miąższu tarczycy. Guzy większe usuwa się wraz z piatem (lobec- łomia subtoialis). Rokowanie w przypadku łagodnego gruczolaka jest dobre.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *