Po wyłonieniu obu piatów wola

Następnie uwalnia się biegun dolny wola, podwiązując i przecinając żyły tarczowe dolne. Podwiązanie tętnicy tarczowej dolnej ułatwia odciągnięcie hakiem mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego na zewnątrz. Wole przesuwa się dośrodkowo za pomocą gazika, uwidaczniając brzeg tętnicy szyjnej wspólnej. Tętnica tarczowa dolna wychodzi spoza tętnicy szyjnej, biegnąc skośnie, przyśrodkowo i ku dołowi. Przed jej podwiązaniem powinno się uwidocznić, leżący głębiej niż tętnica, nerw krtaniowy dolny wsteczny. Biegnie on równolegle do tchawicy, krzyżując tętnicę tarczową dolną i może być uszkodzony w czasie jej podwiązywania. Najbezpieczniej jest założyć podwiązki na pień tętnicy tarczowej dolnej przy tętnicy szyjnej wspólnej. Wzrost wola może przemieszczać zarówno tętnicę, jak i nerw krtaniowy oraz stwarzać trudności w ich odnalezieniu. Analogiczne uwolnienie płata z podwiązaniem naczyń wykonuje się po stronie przeciwnej.

Po wyłonieniu obu piatów wola, uwalnia się cieśń tarczycy, oddzielając ją na tępo od powięzi przedtchawiczej. Po podwiązaniu naczyń w górnym i dolnym brzegu cieśni przecina się ją między dwoma kleszczykami Kochera. Jeśli jest obecny płat piramidowy, to należy go w całości usunąć, odcinając po podwiązaniu jego przyczep do chrząstki tarczowa tej i oddzielić go na całej jego długości. Linię resekcji wola zaznacza się kleszczykami Kochera, założonymi na torebkę tarczycy na obwodzie płatów z pozostawieniem od strony tylno-bocznej pasa torebki szerokości 2-3 cm w celu zabezpieczenia przed uszkodzeniem nerwu krtaniowego dolnego. Ujmując płat lewą ręką, nożem ustawionym pod kątem 45° wycina się wewnątrztorebkowo miąższ, zaczynając od środka w kierunku ku bokowi. Po wycięciu wola należy skontrolować jego kikut i wyciąć nożyczkami ewentualne torbielki czy guzki. Pozostawia się małą ilość tkanki tarczycy wraz z torebką tylną. Brzegi torebki zeszywa się szwem ciągłym katgutowym.

Po wyjęciu wałka spod ramion chorego szwami katgutowymi zeszywa się, jeśli były przecięte, mięśnie krótkie szyi: mostkowo-tarczowy i mośtkowo-gnykowy. W linii pośrodkowej ciała 2-3 szwami zbliża się przyśrodkowe brzegi tych mięśni. W ranie pozostawia się dren Redona wyprowadzony przez oddzielne cięcie skórne. Podłącza się go do butelki próżniowej, utrzymując przez 24 do 48 godzin. Mięsień szeroki szyi wraz z tkanką podskórną zeszywa się razem szwami pojedynczymi węzełkowymi. Brzegi skórne rany zbliża się szwami adaptacyjnymi katgutowymi. Po zakończeniu operacji obowiązuje wykonanie laryngoskopii i ocena stanu strun głosowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *