Pierwszy znany kliniczny opis miastenii

Pierwszy znany kliniczny opis miastenii pochodzi od neuroanatoma z Oxfordu Thomasa Willisa, który w 1692 r. opisał kobietę mającą okresowe trudności w mówieniu i chodzeniu na skutek „utraty ducha”. Ten „duch” 250 lat później został przez Loeviego i Dale’a zidentyfikowany jako acetylocholina.

Choroba występuje w 1 przypadku na 10000 do 50000 ludzi, najczęściej u młodych kobiet w wieku od 20 do 40 lat. Znane są przypadki występowania choroby we wczesnym dzieciństwie (np. u 2-letniej dziewczynki, przypadek autora) oraz u ludzi w podeszłym wieku (20). Podobieństwo objawów choroby do zatrucia kurarą i natychmiastowe ich ustąpienie po zablokowaniu działania esterazą cholinową (AChE) wskazuje na płytkę nerwowo-mięśniową jako miejsce wystąpienia zaburzeń w transmisji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *