Patologia mięśnia w miastenii

Badania morfologiczne mięśni miastenika wykazują dość charakterystyczne zmiany o nasileniu zależnym od czasu trwania choroby. Najbardziej widocznym objawem jest zanik włókien mięśniowych typowy dla odnerwionego mięśnia. Włókna mięśniowe wykazują martwicę koagulacyjną, z tego powodu brakuje wielu włókien w utkaniu. Wewnątrz samych włókien lub w bezpośredniej ich bliskości widoczne są nacieki limfocytów, wyraźnie wskazujące na stan zapalny komórek.

W mikroskopie elektronowym motoryczne płytki końcowe są rozgałęzione i rozrastające się. W okolicy synaps są bardzo liczne naczynia krwionośne. Fałdy post- synaptyczne błony mięśniowej, będące największym skupiskiem receptorów ACh,. wykazują znaczną degenerację, dezorganizację i mają uproszczone kształty. Wielu synaps brakuje, a pozostałe są albo wyraźnie zwężone, albo rozszerzone (Papatestas, 1976). W zakończeniach nerwowych liczba i kształt mikropęcherzyliów zawierających, „quanta” ACh jest nie zmieniona. W odniesieniu do obrazu klinicznego miastenii zmiany w mięśniach wskazują na zaawansowaną miopatię z osłabieniem i zanikiem mięśni bez możliwości odpowiedzi na neostygminę w rozwiniętej chorobie. Zmiany te są porównywalne z immunologicznym uszkodzeniem komórek mioidalnych w samej grasicy. Grasica w stanie immunologicznego zapalenia wytwarza zwiększoną ilość hormonów, których nadmiar uszkadza mięśnie, co wykazano doświadczalnie (Goldstein, 1968).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *