Obraz kliniczny miastenii

Chociaż autogenne przeciwciała zawsze atakują AChR, to jednak skutki reakcji immunologicznej często różnią się znacznie u poszczególnych chorych. Nie ustalono dotychczas, dlaczego u jednych chorych przeważają lekkie oczne postacie, a u innych od początku występuje opuszkowa postać choroby z porażeniami mięśni oddechowych, także dlaczego miastenia młodego wieku przebiega zupełnie inaczej niż u ludzi starych. Jakkolwiek poziom przeciwciał przeciwko AChR różni się znacznie u poszczególnych chorych, to często nie ma to odbicia w obrazie klinicznym.

Czytaj dalej

Zróżnicowany rak tarczycy

Najczęstszą postacią raka tarczycy u dzieci, stanowiącą ponad 90% zachorowań jest rak brodawczakowaty (carcinoinci papillare), charakteryzujący się wysokim stopniem zróżnicowania morfologicznego, powolnym wzrostem, brakiem naciekania najbliższej okolicy oraz późnym tworzeniem przerzutów. Rozwija się on wolno, czasem wiele lat, dając przerzuty drogami chłonnymi najczęściej do węzłów szyi, rzadziej do płuc. Często obserwuje się szybszy wzrost przerzutu niż ogniska pierwotnego, którym może być mały, niewyczuwalny guzek w tarczycy. Znacznie rzadziej u dzieci występuje rak pęcherzykowy (carcinoma folliculare), zaliczany do raków o złośliwości umiarkowanej. Daje on częściej przerzuty drogą krwi do kości i płuc. Spotykane są również u dzieci formy mieszane (carcinoma papillofolliculare) (5).

Czytaj dalej

ENFLURAN

OŚRODKOWY UKŁAD NERWOWY. Skuteczny anestetyk wziewny. Przy pogłębianiu anestezji (do 5-7%) mogą wystąpić spastyczne ruchy, ustępujące po spłyceniu anestezji. Towarzyszące zmiany w obrazie EEG o charakterze padaczki mogą utrzymywać się do kilku tygodni250. Drżenia ulegają nasileniu przy obniżonym Pco2 , jak to ma miejsce w oddechu wspomaganym. Nie powodują one niedotlenienia mózgu ani nie pozostawiają trwałych uszkodzeń. Enfluranu nie należy stosować u osób chorujących na padaczkę251. Zwiększa przepływ mózgowy.

Czytaj dalej

DWUTLENEK WĘGLA [C02]

Odkryty przez von Helmonta (1597-1644), wyizolowany w r. 1757 przez Josepha Blacka (1728-1799). Spopularyzowany wśród anestezjologów wkrótce po ogłoszeniu (1921) pracy Haggarda i Yandella Hendersona (1873-1944) z USA6. Zalecali oni stosowanie 5°/o dwutlenku węgla w tlenie „w celu przezwyciężenia zapaści związanej z anestezją”. W W. Brytanii popularyzatorem dwutlenku węgla był J. S. Haldane (1860-1936)7. Gaz ten powinien znajdować się w każdym aparacie anestetycznym’. Pobudzające działanie dwutlenku węgla na układ oddechowy wykazali w r. 1870 Herman i Escher8.

Czytaj dalej

Dychawica oskrzelowa

-8. Pacjenci z ostrym zapaleniem w obrębia jamy ustnej, żuchwy i szyi. Wśród takich pacjentów zdarzały się przypadki śmierci w czasie anestezji tiopentalem. Prawdopodobną przyczyną śmierci jest niedrożność dróg oddechowych jako wynik szczęko- ścisku związanego z obrzękiem zapalnym.

-9. Dychawica oskrzelowa. Zdarzało się, że podanie tiopentalu nasilało napad w innych przypadkach nie obserwowano żadnych niepomyślnych objawów. Lek należy podawać powoli, ostrożnie, według wyczucia anestezjologa. Jeszcze lepiej użyć roztworu heksobarbitonu.

Czytaj dalej

Przypadkowe podanie miastenikowi prostygminy

-3. Testu z Tensilonem. Dożylne podanie od 2 do 10 mg Tensilonu – Edrophonium hydrochloricurn, już po 10-30 s powoduje wybitną, ale chwilową poprawę wydolności mięśniowej. Podobne działanie ma prostygmina podana dożylnie w dawce 0,5-1 mg. Wybitna poprawa trwa wówczas parę godzin.

Leczenie. Przypadkowe podanie miastenikowi prostygminy zamiast innych stosowanych wówczas leków spowodowało natychmiastowe ustąpienie objawów osłabienia (Coventry, 1930). Bromek pirydostygminy (Mestinon), bromek neostygminy (prostygmina) i Ambenonium chloride (Mytelaza) stanowią obecnie pierwszą linię obrony przed atakiem miastenii. Najczęściej stosowany jest Mestinon (Roche, Szwajcaria) w postaci tabletek po 60 mg, którego działanie rozpoczyna się w ciągu 10 do 30 min i trwa ok. 4 godzin, osiągając szczyt działania po 2 godzinach. Dawka leku musi być empirycznie ustalona, indywidualnie dla każdego chorego. Zwykle dla kilkunastoletniego dziecka wystarcza 4-6 tabletek dziennie podawanych przed okresami największej aktywności życiowej.

Czytaj dalej