Odruchy krążeniowe

Odruchy krążeniowe, związane z laryngoskopią i intubacją. U ogólnie zdrowych pacjentów, podczas płytkiej anestezji, a także w znieczuleniu miejscowym nie powikłana niedotlenieniem, hiperkapnią, kaszlem lub wzrostem ciśnienia tętniczego o więcej niż 25 mg Hg (3,3 kPal80 laryngoskopia bezpośrednia i intubacja powodują przyspieszenie częstości tętna i zaburzenia rytmu w 60% przypadków. Zaburzenia te są wywołane pobudzeniepi zakończeń nerwu błędnego i choć nie mają dużego znaczenia klinicznego, pogłębiają się w razie zmian prężności gazów we krwi. Dlatego należy stosować paro- minutowe oddychanie czy też wentylację czystym tlenem, po podaniu środków zwiot-czających, a przed intubacją. Odpowiednie stłumienie odruchów zmniejsza ryzyko ich wystąpienia, toteż powinno być stosowane w pewnych przypadkach chorób mięśnia sercowego81. Zaburzenia rytmu następują po intubacji, nie po laryngoskopii. Donoszono

o nagłej śmierci, przypuszczalnie w mechanizmie migotania komór, która nastąpiła po intubacji i odsysaniu tchawicy (przegląd – patrz Gibbs8S). Wcześniejsze dożylne podanie 1% prokainy lub atropiny zmniejsza częstość występowania tych zaburzeń, podczas gdy kokainizacja ją nasila83.

Odruchowe zaburzenia czynności serca występują częściej po sukcynylocholinie niż po tubokurarynie84. Podanie wziewnie 6-8 ml 3,3% lignokainy na 3 minuty przed laryngoskopią zmniejsza potencjalnie szkodliwe krążeniowe skutki intubacji. Rozintubowanie w płytkiej anestezji nie powoduje znamiennych zmian w EKG poza tachykardią i jest bezpieczne. – N

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *