Obraz kliniczny miastenii

Chociaż autogenne przeciwciała zawsze atakują AChR, to jednak skutki reakcji immunologicznej często różnią się znacznie u poszczególnych chorych. Nie ustalono dotychczas, dlaczego u jednych chorych przeważają lekkie oczne postacie, a u innych od początku występuje opuszkowa postać choroby z porażeniami mięśni oddechowych, także dlaczego miastenia młodego wieku przebiega zupełnie inaczej niż u ludzi starych. Jakkolwiek poziom przeciwciał przeciwko AChR różni się znacznie u poszczególnych chorych, to często nie ma to odbicia w obrazie klinicznym.

Pierwszy atak miastenii występuje nagle bez żadnych objawów prodromalnych. U niektórych chorych w wywiadzie jest niedawno przebyta infekcja wirusowa lub stres nerwowy. Pojawia się uczucie niezwykłego osłabienia mięśniowego z opadaniem powiek, podwójnym widzeniem i trudnościami w połykaniu. Często po kilku krokach mięśnie nóg nie są w stanie kontynuować pracy. Zwykle bardziej osłabione są mięśnie proksymalnych odcinków kończyn. W bardziej ostrych przypadkach od początku zaatakowane są mięśnie oddechowe międzyżebrowe i przepona do tego stopnia, że czasem pierwszy atak miastenii doprowadza do uduszenia się chorego. Bardzo niebezpieczne są objawy porażenia mięśni gardła. Przełknięty kęs pożywienia nie może przejść do przełyku, powodując zatkanie wejścia do tchawicy. Objawy osłabienia mięśniowego zwykle pogarszają się z dnia na dzień, są niestałe, znaczne zaostrzenie występuje w przypadku infekcji, urazu lub stresu. Po paru miesiącach trwania choroby następuje czasem nawet długotrwała remisja, ale po pewnym czasie powracEiją objawy o nasileniu większym niż na początku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *