Niedoczynność grasicy u ludzi starszych

Niedoczynność grasicy u ludzi starszych związana jest ze zmniejszonym stężeniem tymozyny, co prowadzi do spadku optymalnej liczby komórek supresorowych, a dalej do utraty kontroli nad populacjami komórek T i B i pojawiania się auto- agresywnych komórek limfoidalnych. Brak komórek supresorowych może być przyczyną nadmiernej proliferacji nieprawidłowych komórek T i B. To zjawisko może być czynnikiem wywołującym powstanie nowotworu i (lub) „przeciwciał blokujących” (7).

Istnieje ścisła zależność pomiędzy stanem morfologicznym nabłonkowej części ¦grasicy a stężeniem hormonów grasiczych. Poziom czynnika surowiczego TFS jest stabilny aż do wieku 15-20 lat, potem następuje jego progresywny spadek. Podobnie zachowują się stężenia innych frakcji hormonalnych (7, 28).

Funkcja hormonalna grasicy powiązana jest z funkcją prostaglandyn. Te ostatnie wydają się mediatorami hormonów grasicy w zakresie ich aktywności. Z drugiej strony hormony grasicy indukują zwiększenie syntezy endogennych prostaglandyn w limfocytach. Prostaglandyny ponadto odgrywają rolę immunoregulacyjną, stymulując dojrzewanie i różnicowanie limfocytów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *