NADNERCZA

Rozwój nadnerczy. Kora i rdzeń nadnerczy różnią się nie tylko budową i czynnością, ale również pochodzeniem: kora pochodzi z mezodermy, a rdzeń z ektodermy (pochodzenie wspólne z układem nerwowym). Około 4 tygodnia życia zarodkowego w okolicy pranercza mnożą się komórki nabłonka ściennej warstwy pierwotnej jamy ciała (coeloma), które w postaci pasm układają się w okolicy rozwijających się gonad, między pranerczem a aortą. Różnicują się one tworząc, po oddzieleniu się od nabłonka pierwotnej jamy ciała, zawiązek pierwotnej kory nadnerczy, zwanej korą płodową.

W 6 tygodniu życia zarodka do zawiązków kory wnikają ektodermalne komórki chromochłonne, tworząc rdzeń nadnerczy. Pochodzą one z ektodermy grzebienia nerwowego, z zarodkowych komórek współczulnych, których większość stanowią komórki nerwowe tworzące zwoje współczulne, a część staje się komórkami gruczołowymi wydzielającymi hormony. Poza rdzeniem nadnerczy komórki chromochłonne umiejscawiają się w sąsiedztwie zwojów współczulnych, tworząc ciałka przyzwojowe, oraz w okolicy podziału aorty (narząd Zukerlcandla). Ta pozanadner- czowa tkanka chromo chłonna w pierwszym okresie życia dziecka, gdy rdzeń nadnercza nie jest jeszcze dobrze rozwinięty, wydziela aminy katecholowe.

W 7 tygodniu życia zarodka kora płodowa zostaje otoczona przez warstwę komórek pochodzących z mezodermy nabłonka pierwotnej jamy ciała, które tworzą zawiązek kory dojrzałej. W tym czasie kora nadnerczy zawiera dwie warstwy: zewnętrzną, cienką korę dojrzałą oraz wewnętrzną, znacznie grubszą, korę płodową. Nadnercza rosną szybko, przede wszystkim kora, osiągając w 3-4 miesiącu ciąży wielkość nerki płodu. Kora płodowa ma zdolność do biosyntezy kortykosteroidów już w końcu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *