KASZEL

d. KASZEL. Należy .stopniowo zwiększać głębokość anestezji. W przypadkach opornych może zaistnieć potrzeba użycia podtlenku azotu, halotanu, trójchloroetylenu lub innych środków. Czasami może pojawić się czkawka.

e. KICHANIE. Ten nękający objaw daje się często opanować przez zaprzestanie drażnienia chirurgicznego i powolne pogłębienie anestezji. f. POOPERACYJNE ZAWROTY GŁOWY, EUFORIA I ZABURZENIA ORIENTACJI. Ze względu na możliwość wystąpienia takich objawów pacjenci ambulatoryjni nie powinni udawać się do domu sami. Nie wolno im też prowadzić samochodu ani gotować.

g. ALERGIA SKÓRNA może wystąpić w formie płoniczopodobnej wysypki lub jako prawdziwy obrzęk naczynioruchowy. Opisywano przypadki uczulenia na światło po podaniu tiopentonu.

h. WSTRZĄS ANAFILAKTYCZNY. Opisywano ciężkie przypadki z sinicą, brakiem tętna na obwodzie, skurczem oskrzeli oraz przedłużoną hipotensją pooperacyjną51. Towarzyszy im dodatni odczyn Prausnitza-Kiistnera (przenoszenie bierne)55 or-az nadwrażliwość na tiopenton o typie wczesnego skórnego odczynu reaginowego50.

W sprawie mechanizmu uwalniania histaminy, reakcji anafilaktycznej i anafilaktoidal- nej patrz Mathieu A., Goudsouzian N., i Snider M. T., Br. J. Anaesthi, 1975, 47, 624.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *