Istnieją dwa mechanizmy obronne

W ostatnich latach ogromnie wzrosło zainteresowanie klinicznym zastosowaniem hormonów grasicy. Stosując tymozynę uzyskano wybitną poprawę u chorych z pierwotnymi niedoborami immunologicznymi, jak hipoplazja grasicy, zespół Di George’a, ataxia – teleangiectasia lub lupus erythematosus (Al. Goldstein, 1972). Tymozynę zastosowano również w leczeniu dzieci z głębokimi i rozległymi oparzeniami, co wybitnie zwiększało skuteczność układu odpornościowego. W Tumor Institute of Texas leczono grupę 22 chorych cierpiących z powodu znacznie zaawansowanego raka lub innych nowotworów (Constanzi, 1970). Zastosowano tymozynę jeden raz dziennie w dawce od 50 do 300 mg/m2/d w ciągu 7 dni. Uzyskano znaczny wzrost liczby obronnych limfocytów T we krwi i zmianę ujemnych testów skórnych na dodatnie z antygenem raka. Przebieg choroby został u wszystkich chorych wybitnie zahamowany. Podobne spostrzeżenia poczyniono w leczeniu za-awansowanej choroby Hodlcina. Na podstawie zachęcających wstępnych wyników stosowania tymozyny podobne leczenie podjęto w licznych ośrodkach klinicznych, ¦stymulując układ odpornościowy w pierwotnych niedoborach immunologicznych

i w końcowych stadiach chorób nowotworowych (7, 10, 14, 30). Istnieją dwa mechanizmy obronne: wrodzony i nabyty i dwa układy odpornościowe: komórkowy i humoralny. Wobec inwazji „obcego” następuje odpowiedź immunologiczna organizmu zagrożonego obcym antygenem. W tej sytuacji mogą zajść dwa rodzaje reakcji immunologicznej.

-1. Synteza i uwalnianie przeciwciał do krwi i innych płynów ustrojowych. Odporność humoralna jest niezwykle ważnym elementem odporności, zwłaszcza w walce z zakażeniem. Jest także odpowiedzialna za tak zwaną nadwrażliwość natychmiastową w reakcjach alergicznych typu astmy lub gorączki siennej.

-2. Odpowiedź komórkowa, w której komórkami efektorowymi są uczulone limfocyty T, mające na swej powierzchni wbudowane cząsteczki przypominające przeciwciała. Są one odpowiedzialne za tak zwane opóźnione odrzucanie przeszczepu i nadwrażliwość na tuberkulinę.

Najważniejszymi cechami reakcji immunologicznej są swoistość wraz z pamięcią immunologiczną. Pierwsza reakcja jest zawsze słabsza niż odpowiedź wtórna. Limfocyty Tj „pamiętają” antygen i jeśli te uczulone limfocyty przetoczy się innemu zwierzęciu, to jego pierwsze zetknięcie się z nieznanym dotychczas antygenem wywoła gwałtowną produkcję przeciwciał i proliferację komórek odpornościowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *