HORMONY GRASICY

Od dawna wiedziano, że wolne od komórek ekstrakty grasicy zastępują jej działanie. W 1975 r. z krwi krążącej wyizolowano aktywną substancję proteinową nazwaną tymozyną, aktywizującą komórki limfoidalne (Al. Goldstein 1975, Hooper 1975). Substancja ta składa się ze 108 aminokwasów występujących w różnych sekwencjach, a jej masa cząsteczkowa nie przekracza 15000, zależnie od frakcji.

Wszystkie substancje wydzielane przez komórki nabłonkowe grasicy w postaci obojętnych lub kwaśnych polipeptydów są albo oddzielnymi hormonami, albo podjednostkami hormonu (7, 28). Hormony grasicze wybitnie stymulują układ

limfoidalny i zwiększają odporność organizmu zarówno na infekcje, jak i w leczeniu nowotworów. Tymozyna aktywizuje komórki limfoidalne poprzez mechanizm cyklazy adeny- lowej, powodując gwałtowne dojrzewanie prekursorów komórek Tx w immunologicznie kompetentne limfocyty T. W obecności antygenu tymozyna ułatwia różnicowanie limfocytów T w bardziej dojrzałą podklasę komórek supresorowych, Ts, które odgrywają nadrzędną rolę w kontroli nad wszystkimi pozostałymi sub- populacjami z linii T i B. Brak działania supresyjnego w odpowiedzi immunologicznej może zależeć od stosunku liczbowego mniej dojrzałych form komórek I\ do bardziej dojrzałych T2 wobec ataku immunogenów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *