GRASICA W MIASTENII

Sugestie, że miastenia jest chorobą autoimmunizacyjną mającą pierwotne powiązanie z grasicą, oparte są na następujących faktach: 1. Zmiany w grasicy są tak częste, że mogą być uważane za część choroby. Charakterystyczne zmiany w grasicy o podłożu immunologicznym występują u 75% miasteników (12, 22, 25). Podobne zmiany, lecz mniej nasilone, są spotykane w innych chorobach immunologicznych, takich jak wole Hashimoto, rumień guzowaty ti in. Stopień immunologicznego zapalenia grasicy w miastenii wyraża się najostrzej

pod względem liczby ośrodków rozmnażania. Ich liczba u poszczególnych chorych zmienia się zależnie od czasu trwania choroby. Następuje zanik kory grasicy i rozrost rdzenia na skutek zwiększenia komponentu limfoidalnego z ośrodkami rozmnażania, zawierającymi niespotykane tu normalnie limfocyty linii B. Wzrasta zagęszczenie ciałek grasiczych w rdzeniu, pojawiają się nie występujące w prawidłowej grasicy komórki plazmatyczne, żerne, immunoblasty i różne formy przejściowe. Obraz ten przemawia za przewlekłym zapaleniem grasicy o podłożu immunologicznym.

-2. U 30-93 % miastenilców, zależnie od stosowanej metody, w surowicy wykrywane są przeciwciała wiążące się z substancją AChR (8, 9, 19, 20, 26, 27), znajdujące się w połączeniach nerwowo-mięśniowych. Substancję AChR wykazano również na komórkach nabłonkowych i mioidalnych grasicy, co sugeruje, że grasica może być pierwotnym źródłem antygenu, który wywołuje objawy miasteniczne drogą reakcji immunologicznej (18, 22, 25).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *