Farmakologia:

OŚRODKOWY UKŁAD NERWOWY. Tiopenton, podobnie jak inne barbiturany, zależnie od dawki i szybkości wstrzyknięcia, powoduje uspokojenie, sen, nieznaczną analgezję, anestezję oraz depresję oddychania. Stężenie środka w surowicy nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na głębokość uśpienia, jako że nie ma stałej zależności pomiędzy stężeniem tiopentonu w surowicy a elektroencefalograficznymi cechami głębokości uśpienia27. Zapis EEG jest taki, jak podczas naturalnego snu. Zużycie tlenu przez mózg i przepływ mózgowy są zmniejszone, co zależy od pogorszonego zużycia tlenu przez komórki mózgowe. Tiopenton jest środkiem przeciwdrgawkowym, a więc podnosi próg pobudliwości neuronów. Zahamowanie czynności kory mózgowej i wstępującej części tworu siatkowatego następuje wcześniej niż ośrodków, rdzeniowych. Przepływ mózgowy i ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego są obniżone, spada więc ciśnienie śródczaszkowe. Upośledzenie przewodzenia współczulnego jest większe niż przywspółczulnego.

Tiopenton w dawkach wystarczających do wyłączenia świadomości ma działanie antyanalgetyczne28’29, a nadwrażliwość na ból trwa jeszcze w okresie pooperacyjnym.

REDYSTRYBUCJA. Po pojedynczej dawce tiopentonu jego poziom w surowicy szybko spada, a pacjent odzyskuje świadomość. Dzieje się tak, ponieważ tiopenton jest wtórnie przyjmowany z krążenia przez różne tkanki organizmu30. Magazynowanie w tkance tłuszczowej następuje zbyt wolno (jest ona słabo ukrwiona), by tłumaczyć szybkie budzenie się chorych. W istocie w ciągu pierwszych 30 minut po wstrzyknięciu dożylnym następuje‘wtórny rozdział tiopentonu do trzewi i nietłuszczowej masy ciała. Natomiast po podaniu pojedynczej dużej lub wielokrotnych małych dawek poziom środka w surowicy może być wystarczająco wysoki, aby wywołać anestezję, która trwa dłużej ze względu na wolny (10-15% na godzinę) metabolizm tiopentonu. Anestezja zależy nie tylko od stężenia środka, ale także od czasu jego działania na tkanki. Tiopenton szybko przechodzi przez barierę krew-mózg, tak że jego stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym w ciągu 15 minut dorównuje poziomowi w surowicy. Równowaga stężeń pomiędzy krwią i mózgiem ustala się w ciągu minuty od podania dożylnego. Wysoki początkowy pobór tiopentonu przez mózg, wynikający z dobrej rozpuszczalności w tłuszczach i niskiej jonizacji, decyduje o. szybkości wystąpienia anestezji. Po wstrzyknięciu tiopentonu następuje niewielki spadek poziomu potasu w surowicy31.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *