CZYNNOŚĆ GRASICY

Anatomicznie grasica jest narządem nabłonkowo-limfatycznym, a jej czynność można rozpatrywać w dwóch aspektach: 1) immunologicznym, dominującym w limfopoezie, 2) mioneuronalnym, dominującym w zjawiskach miastenii.

Grasica w hierarchii narządów limfatycznych zajmuje pierwsze miejsce, jako narząd odpowiedzialny za wytwarzanie limfocytów obdarzonych pamięcią immunologiczną, które biorą udział we wszystkich zjawiskach związanych z odpornością komórkową. Funkcję tę pełni grasica u wszystkich kręgowców przez całe życie, począwszy od wczesnych stadiów rozwoju zarodka, gdy składa się on zaledwie

z kilkuset komórek w 6 tygodniu życia zarodkowego (15). Grasica u zarodka zajmuje strategiczne miejsce w gardle, uzasadnione filogenetycznie, w celu kontrolowania ewentualnej inwazji antygenu. W życiu płodowym grasica, jako niezwykle ważna, jest szczególnie chroniona przed wtargnięciem „obcego”. Jak stwierdzono doświadczalnie (Marschall 1961, Raviola 1972) grasica jest oddzielona od łożyska krwi barierą nieprzepuszczalna, dla antygenu poprzez brak ienestracji w naczyniach włosowatych i niezwykle bogatą liczbę makrofagów wysuniętych do światła tych włośniczelc, natychmiast identyfikujących wrogie makrocząsteczki i niszczących je. Natomiast cząsteczki rozpoznane jako „swoje” mają wolny wstęp do parenchymy gruczołu. Złamanie tej bariery, przypuszczalnie przez mikrocząsteczki pochodzenia wirusowego, prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego grasicy, powstawania ośrodków rozmnażania i zaburzeń układu immunitarnego (12).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *