Artykuły

Postępowanie pooperacyjne

Najtrudniejszy jest okres pierwszych 3 dni po operacji. Główne problemy wiążą się z utrzymaniem wentylacji i dawkowaniem leków blokujących esterazę choli- nową. U większości chorych samodzielne oddychanie powraca już na stole operacyjnym, potem co godzina lub częściej konieczne jest mierzenie pojemności oddechowej – Tv. W razie spadku tej wartości oddech kontrolowany prowadzony jest przez dalsze kilka lub kilkanaście godzin, a w przypadkach wyjątkowych nawet przez kilka dni. Nadzór nad chorym sprawują w tym czasie anestezjolog, chirurg, neurolog i immunolog.

Czytaj dalej

Patologia mięśnia w miastenii

Badania morfologiczne mięśni miastenika wykazują dość charakterystyczne zmiany o nasileniu zależnym od czasu trwania choroby. Najbardziej widocznym objawem jest zanik włókien mięśniowych typowy dla odnerwionego mięśnia. Włókna mięśniowe wykazują martwicę koagulacyjną, z tego powodu brakuje wielu włókien w utkaniu. Wewnątrz samych włókien lub w bezpośredniej ich bliskości widoczne są nacieki limfocytów, wyraźnie wskazujące na stan zapalny komórek.

Czytaj dalej

CZYNNOŚĆ GRASICY

Anatomicznie grasica jest narządem nabłonkowo-limfatycznym, a jej czynność można rozpatrywać w dwóch aspektach: 1) immunologicznym, dominującym w limfopoezie, 2) mioneuronalnym, dominującym w zjawiskach miastenii.

Grasica w hierarchii narządów limfatycznych zajmuje pierwsze miejsce, jako narząd odpowiedzialny za wytwarzanie limfocytów obdarzonych pamięcią immunologiczną, które biorą udział we wszystkich zjawiskach związanych z odpornością komórkową. Funkcję tę pełni grasica u wszystkich kręgowców przez całe życie, począwszy od wczesnych stadiów rozwoju zarodka, gdy składa się on zaledwie

Czytaj dalej

Obraz kliniczny miastenii

Chociaż autogenne przeciwciała zawsze atakują AChR, to jednak skutki reakcji immunologicznej często różnią się znacznie u poszczególnych chorych. Nie ustalono dotychczas, dlaczego u jednych chorych przeważają lekkie oczne postacie, a u innych od początku występuje opuszkowa postać choroby z porażeniami mięśni oddechowych, także dlaczego miastenia młodego wieku przebiega zupełnie inaczej niż u ludzi starych. Jakkolwiek poziom przeciwciał przeciwko AChR różni się znacznie u poszczególnych chorych, to często nie ma to odbicia w obrazie klinicznym.

Czytaj dalej

Zróżnicowany rak tarczycy

Najczęstszą postacią raka tarczycy u dzieci, stanowiącą ponad 90% zachorowań jest rak brodawczakowaty (carcinoinci papillare), charakteryzujący się wysokim stopniem zróżnicowania morfologicznego, powolnym wzrostem, brakiem naciekania najbliższej okolicy oraz późnym tworzeniem przerzutów. Rozwija się on wolno, czasem wiele lat, dając przerzuty drogami chłonnymi najczęściej do węzłów szyi, rzadziej do płuc. Często obserwuje się szybszy wzrost przerzutu niż ogniska pierwotnego, którym może być mały, niewyczuwalny guzek w tarczycy. Znacznie rzadziej u dzieci występuje rak pęcherzykowy (carcinoma folliculare), zaliczany do raków o złośliwości umiarkowanej. Daje on częściej przerzuty drogą krwi do kości i płuc. Spotykane są również u dzieci formy mieszane (carcinoma papillofolliculare) (5).

Czytaj dalej

ENFLURAN

OŚRODKOWY UKŁAD NERWOWY. Skuteczny anestetyk wziewny. Przy pogłębianiu anestezji (do 5-7%) mogą wystąpić spastyczne ruchy, ustępujące po spłyceniu anestezji. Towarzyszące zmiany w obrazie EEG o charakterze padaczki mogą utrzymywać się do kilku tygodni250. Drżenia ulegają nasileniu przy obniżonym Pco2 , jak to ma miejsce w oddechu wspomaganym. Nie powodują one niedotlenienia mózgu ani nie pozostawiają trwałych uszkodzeń. Enfluranu nie należy stosować u osób chorujących na padaczkę251. Zwiększa przepływ mózgowy.

Czytaj dalej